Een vrouw is door privéomstandigheden vaak afwezig van haar werk. Als zij ook nog eens meedoet aan een zware sportcompetitie terwijl ze door een ziekte heel snel vermoeid is, is de maat vol voor de werkgever. Het ontslag op staande voet houdt stand bij de rechter.
Een vrouw treedt voor één jaar in dienst bij een makelaarskantoor. Door privéomstandigheden kon zij moeilijk haar uren maken. Daarom mocht zij wekelijks een dag thuisblijven, uren die zij later zou inhalen. Zij meldde zich regelmatig af, wilde geregeld werkdagen en vrije dagen wisselen, kwam vaak te laat op het werk en ging vaak eerder naar huis. Er wordt afgesproken dat de vrouw het wederzijdse vertrouwen zal herstellen. De arbeidsovereenkomst wordt met een jaar verlengd.
Ontslag op staande voet
In dat tweede jaar krijgt zij de ziekte van Pfeiffer. Kleine inspanningen maken haar al moe. Als de werkgever ontdekt dat de vrouw desondanks deelnam aan een Hyrox – een zware fitnesscompetitie – wordt zij op staande voet ontslagen. Dit vecht zij aan bij de kantonrechter van de rechtbank Zeeland-West-Brabant.
Misleiding
De kantonrechter wijst erop dat het ontslag niet werd ingegeven door de spanningen in de arbeidsrelatie en ook niet direct door de deelname aan de Hyrox. Maar wél dat de vrouw het vertrouwen van de werkgever in haar heeft geschonden. Door de Hyrox gaf zij een onjuist beeld van haar belastbaarheid en arbeidsongeschiktheid. De werkgever voelde zich misleid. Zeker nu meermaals is gesproken over herstel van vertrouwen is nu juist het wegvallen van dat vertrouwen – als gevolg van de onjuiste mededelingen over de belastbaarheid – reden geweest om de arbeidsrelatie onmiddellijk te beëindigen. De werkgever had al vaker het werkrooster van de vrouw aangepast. Dan is het niet onbegrijpelijk dat de werkgever alle vertrouwen in verdere samenwerking met de vrouw had verloren nu zij twee weken na de ziekmelding (Pfeiffer) deelnam aan een Hyrox. De werkgever had voldoende gronden om de vrouw op staande voet te ontslaan.
Niet-gewerkte uren
Wat gebeurt er met de niet-gewerkte uren? Die moet de werkgever gewoon uitbetalen. Dit is anders als het niet-werken in redelijkheid voor rekening van de vrouw behoort te komen, en dat is hier niet het geval. Dat de vrouw de uren niet meer kon inhalen lag aan de werkgever: die zegde het dienstverband plotseling op.
Vertrouwensbreuk
Wel is de door de werkgever gevoelde vertrouwensbreuk de vrouw aan te rekenen. Zij gaf de werkgever een dringende reden om de arbeidsovereenkomst onverwijld op te zeggen. Nu de werkgever van die bevoegdheid gebruik heeft gemaakt, moet de vrouw aan de werkgever een schadevergoeding betalen. In beginsel is dit gelijk aan het loon tot en met haar laatste contractuele werkdag maar de kantonrechter matigt dit bedrag omdat de werkgever geen nadeel heeft ondervonden. De boete draagt één maandsalaris, dat moet de vrouw aan haar werkgever betalen.