Wie een vordering denkt te hebben op een failliet bedrijf, kan te maken krijgen met een afwijzing door de curator. Dan kan die vordering in een zogenoemde renvooiprocedure worden voorgelegd aan de gewone civiele rechter. In deze zaak gebeurde dat succesvol.
Een energiemaatschappij wordt failliet verklaard. Hierdoor kon deze haar leveringsverplichtingen aan een specifieke klant niet langer nakomen. De klant was hierdoor genoodzaakt een nieuw energieovereenkomst af te sluiten bij een andere energiemaatschappij tegen een hoger tarief. De klant zegt hierdoor schade te hebben geleden: het tariefverschil tussen de oorspronkelijke overeenkomst met de inmiddels failliete energiemaatschappij en de nieuwe, duurdere overeenkomst. Ook stelt de klant schade te hebben geleden vanwege een misgelopen welkomstbonus. De klant dient ter verificatie een vordering van € 2.900 in bij de curator.
Renvooiprocedure
Wie een vordering op een failliet denkt te hebben, dient deze in bij de curator – met bewijsstukken. Tijdens de verificatievergadering controleert de curator alle ingediende claims. Wijst de curator een vordering af omdat hij het niet eens is met het bestaan, de hoogte of de voorrang van een schuld, dan ontstaat een geschil. De rechter-commissaris, die toezicht houdt op de curator, kan dit conflict niet zelf oplossen en verwijst de schuldeiser en de curator door naar de gewone civiele rechter. Dit doorverwijzen heet ‘renvooi’. De rechter beoordeelt de bewijzen en stelt de definitieve hoogte of de status van de vordering vast.
Vordering op de lijst
In deze zaak werd wel een renvooiprocedure gestart, maar hoefde de rechter de knoop niet door te hakken: de curator erkende alsnog de vordering, alleen om een vertraging in de afwikkeling van het faillissement te voorkomen. Het vonnis luidt dan ook dat de rechtbank de vordering van de klant toewijst en dat zijn vordering op de lijst van erkende schuldeisers moet worden geplaatst voor een bedrag van € 2.900. Omdat de curator deze zaak verliest, moet hij de proceskosten betalen.
Curator tevens advocaat
In deze zaak speelde nog iets opmerkelijks. De zaak was gericht tegen de curator, hij was dus procespartij. Een procespartij moet zich bij de rechtbank verplicht laten vertegenwoordigen door een advocaat. Deze curator trad op als zijn eigen advocaat, wat in een renvooiprocedure is toegestaan. Daarin draait het puur om de verificatie van de vordering en niet om de persoonlijke aansprakelijkheid van de curator. De curator procedeert niet voor zichzelf, maar namens de gezamenlijke schuldeisers (de boedel). Omdat deze curator de wettelijke vertegenwoordiger is van de boedel én zelf advocaat, mag hij de procedure zelf behandelen. Daarvoor heeft hij wel voorafgaande toestemming van de rechter-commissaris nodig.