Een grondeigenaar is niet automatisch aansprakelijk als duizendknoop zich verspreidt naar een naastgelegen perceel. Dat oordeelt de rechtbank Midden-Nederland. Volgens de rechtbank is alleen sprake van aansprakelijkheid als onvoldoende maatregelen zijn genomen om hinder te voorkomen. Daar is hier geen sprake van.
Een projectontwikkelaar bezit een perceel naast een spoorbaan. Op beide percelen groeit de Sachalinse duizendknoop, een beruchte exotische onkruidsoort met destructieve eigenschappen. De ontwikkelaar laat de grond saneren en wil de kosten verhalen op de eigenaar van de spoorbaan. Volgens de ontwikkelaar heeft de spoorbeheerder te weinig gedaan om verspreiding van de plant tegen te gaan.
Onrechtmatige hinder?
De rechtbank beoordeelt eerst of sprake is van onrechtmatige hinder. Daarbij kijkt zij onder meer naar de aard en ernst van de hinder, de schade die daardoor ontstaat en de maatregelen die de eigenaar heeft genomen om verdere verspreiding te voorkomen. Volgens de rechtbank heeft de spoorbeheerder na melding snel actie ondernomen. Er is een onderzoek uitgevoerd naar de beste bestrijdingsmethode en daarna is gestart met de bestrijding van de duizendknoop. Dat kost tijd, omdat ook de veiligheid van het spoor moet worden gewaarborgd. De rechtbank vindt daarom dat de spoorbeheerder voldoende voortvarend heeft gehandeld.
Keuze voor bestrijdingsmethode
De ontwikkelaar vindt dat de spoorbeheerder voor de verkeerde bestrijdingsmethode heeft gekozen. De rechtbank volgt dat niet. Er bestaat namelijk geen algemeen aanvaarde beste methode om duizendknoop te bestrijden. De gekozen afdekmethode is volgens de rechtbank een erkende bestrijdingsmethode. De spoorbeheerder mocht zelf bepalen welke methode op haar terrein het meest geschikt is, zolang daarmee geen onrechtmatige hinder voor omwonenden ontstaat.
Oorzaak niet aangetoond
Daarnaast staat volgens de rechtbank niet vast dat de duizendknoop op het terrein van de ontwikkelaar daadwerkelijk afkomstig is van het spoorperceel. Uit het deskundigenrapport blijkt dat er meerdere mogelijke groeiplaatsen zijn. Ook heeft de ontwikkelaar zelf werkzaamheden uitgevoerd zonder voorzorgsmaatregelen te nemen tegen verspreiding van de plant. Omdat niet is aangetoond dat de spoorbeheerder onrechtmatig heeft gehandeld of verantwoordelijk is voor de verspreiding, hoeft zij de saneringskosten niet te vergoeden.