Twee verhuurders verhuren bedrijfsruimte aan een productiebedrijf van liften. Het productiebedrijf wordt ontbonden. De verhuurders eisen nu schadevergoeding van de vereffenaars. Zij zouden hun werk niet goed hebben gedaan.
Ongeveer zeven maanden nadat het productiebedrijf is ontbonden wordt voor het eerst geen huur meer betaald. Snel daarna wordt het productiebedrijf failliet verklaard. De verhuurders vorderen bij de rechtbank Noord-Holland een verklaring dat twee betrokken vereffenaars aansprakelijk zijn voor de door de verhuurders geleden schade. Die schade moet nader worden opgemaakt bij staat. Volgens de verhuurders hebben de vereffenaars onrechtmatig gehandeld.
Verwijten
De verhuurders maken de vereffenaars verschillende verwijten. Zij vinden dat de vereffenaars te laat het faillissement hebben aangevraagd en de huurovereenkomsten niet op tijd hebben afgewikkeld. Ook zouden zij selectieve betalingen hebben gedaan en activa hebben verschoven. Hierdoor zijn de vereffenaars aansprakelijk voor de huurachterstand en kosten die het productiebedrijf op grond van de huurovereenkomsten nog zou moeten betalen.
Concrete feiten
De rechtbank zet het kader scherp neer: een vereffenaar heeft in beginsel vergelijkbare plichten en aansprakelijkheid als een bestuurder (voor zover passend bij vereffening). Voor aansprakelijkheid geldt dezelfde hoge drempel als bij bestuurdersaansprakelijkheid: er moet sprake zijn van zó onzorgvuldig handelen of nalaten dat de vereffenaar persoonlijk een ernstig verwijt treft. Daarvoor zijn concrete feiten nodig over bijvoorbeeld de financiële situatie en de keuzes in het vereffeningsproces.
Afwijzing
En dat is precies wat volgens de rechtbank hier ontbreekt. De verhuurders maken niet duidelijk waarom sprake is van een ernstig verwijt. Zo ontbreekt een concrete onderbouwing dat al eerder faillissement had moeten worden aangevraagd. Ook weegt mee dat de huur gewoon is betaald tot kort voor het faillissement en dat pogingen zijn gedaan om tot een regeling te komen. Volgens de rechtbank is een ernstig verwijt dus niet aangetoond en zijn de vereffenaars niet aansprakelijk.